Twój pies ciągnie na smyczy: dlaczego to robi i jak to naprawić

Tu perro tira de la correa: por qué lo hace y cómo corregirlo

Pies, który ciągnie na smyczy, to powód numer jeden, dla którego ludzie przestają cieszyć się spacerami. I prawie zawsze podchodzi się do tego źle, bo traktuje się to jak problem z posłuszeństwem, choć w rzeczywistości chodzi o naukę.

Dlaczego Twój pies ciągnie na smyczy?

Z dwóch bardzo prostych powodów:

  • Chodzi szybciej niż Ty. Jego naturalne tempo jest wyższe od naszego. Napięta smycz jest dla niego stanem normalnym.
  • Zawsze mu się to opłacało. Ciągnie i idzie do przodu. Ciągnie i szybciej dociera do drzewa, które tak ładnie pachnie. Z jego punktu widzenia ciągnięcie to strategia z nieskazitelną historią sukcesów.

Jest jeszcze trzeci czynnik, o którym prawie nikt nie pamięta: odruch oporu. Gdy coś ciągnie psa do tyłu, jego instynkt każe mu przeć do przodu. Im mocniej Ty ciągniesz, tym mocniej ciągnie on. Nie rzuca Ci wyzwania, to po prostu odruch.

Jakiej smyczy i jakich szelek używać?

Zanim zaczniesz cokolwiek trenować, sprawdź, z jakim sprzętem wychodzisz na spacer. Z nieodpowiednim wyposażeniem nawet najlepszy trening na świecie idzie pod górę.

  • Szelki zamiast obroży. Pies, który ciągnie na obroży, przy każdym szarpnięciu uciska sobie tchawicę. Szelki rozkładają siłę na klatkę piersiową.
  • Z przednim zaczepem, jeśli mocno ciągnie. Przypięcie smyczy na piersi, a nie na grzbiecie, sprawia, że gdy pies ciągnie, obraca się w Twoją stronę zamiast iść do przodu. To nie magia, ale osłabia siłę szarpnięcia i daje pole do pracy.
  • Smycz o stałej długości, od 1,5 do 2 metrów. Smycze automatyczne uczą dokładnie odwrotnie, niż chcesz: że ciągnięciem zyskuje się więcej smyczy.
  • Uchwyt kontrolny, jeśli pies jest duży. Krótki uchwyt na grzbiecie szelek pozwala Ci przytrzymać psa w miejscu przy przechodzeniu przez jezdnię albo mijaniu innego psa, bez szarpania smyczą.

Metoda: przestań nagradzać ciągnięcie

Chodzi tylko o jedno: ciągnięcie przestaje działać. Cała reszta to warianty.

  1. Smycz napięta, nogi w miejscu. Gdy tylko smycz się napnie, zatrzymaj się. Nie szarp, nie karć psa. Po prostu przestań iść do przodu.
  2. Poczekaj. Prędzej czy później pies popuści smycz, choćby na sekundę, albo odwróci się, żeby na Ciebie spojrzeć.
  3. Smycz luźna, spacer trwa. W tym momencie ruszaj dalej. Marsz do przodu jest nagrodą.
  4. Wzmacniaj, gdy idzie przy Twojej nodze. Mała nagroda podana dokładnie w tej sekundzie, w której pies jest na Twojej wysokości, jest warta więcej niż dziesięć poprawek.

Pierwsze spacery będą powolne i frustrujące. To normalne: wyzbywasz się nawyku, który pies utrwalał przez miesiące albo lata.

Trzy szczegóły, które mocno przyspieszają cały proces

  • Wychodź z nim już zmęczonym. Dziesięć minut zabawy przed wyjściem bardzo zmniejsza niepokój na pierwszych metrach, a wtedy pies ciągnie najmocniej.
  • Miej nagrody pod ręką. Jeśli musisz grzebać w kieszeni, jesteś spóźniony. Saszetka przypinana do paska pozwala nagradzać w odpowiednim momencie, a tylko to pies kojarzy z tym, co przed chwilą zrobił.
  • Pozwól mu wąchać. Zarezerwuj fragmenty spaceru, żeby mógł węszyć w swoim tempie. Pies, któremu nigdy nie pozwala się wąchać, ciągnie bardziej, bo cały spacer staje się negocjacją.

Ile czasu trzeba, żeby przestał ciągnąć?

Przy codziennej konsekwencji większość psów wyraźnie się poprawia w ciągu dwóch, trzech tygodni. Kluczem nie jest surowość, tylko to, żeby zasada nigdy nie zawodziła: jeśli któregoś dnia pies ciągnie i idzie do przodu, bo się gdzieś spieszysz, tego dnia cofasz się w nauce.

W naszej sekcji spacery z psem znajdziesz szelki z przednim zaczepem i uchwytem kontrolnym, smycze o stałej długości oraz smycze elastyczne, a w sekcji szkolenie saszetki na nagrody przypinane do paska.

Podoba Ci się to, co piszemy? Dodaj Petsforyou jako preferowane źródło w Google.